Το πιο πράσινο νησί της Μεσογείου

Αυτά που δε θα βρεις αλλού

Η Τήλος είναι ένα παράξενο νησί. Έχει τις παραλίες της, όπως την απέραντη Έριστο (την Εριστούλα μας, όπως λένε οι ντόπιοι), έχει νόστιμη δωδεκανησιακή κουζίνα, διαθέτει πυκνό δίκτυο μονοπατιών, ασβεστωμένα ξωκλήσια και ωραιότατα τοπία.  Αλλά έχει και τρία πράγματα που δε θα βρεις πουθενά  -μα πουθενά- αλλού στο Αιγαίο. Για πάμε.

  1. Μικρό Χωριό: (Μεγάλη η χάρη του). Τα κωδικά ονόματα είναι πολλά: το χωριό- μπαρ, το χωριό- φάντασμα αλλά το σίγουρο είναι ότι ΔΕΝ έχουμε άλλο τέτοιο σε όλη τη χώρα. Αυτό που θα δεις την ημέρα είναι ένας  αμφιθεατρικός οικισμός ερειπωμένος από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα που μετρά πάνω από 40 σπίτια που σήμερα μοιάζουν στοιχειωμένα. Το βράδυ όμως…βγαίνει ένας… τρομερός  κατάλογος με κοκτέηλ! Διότι το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου τα ξέσκεπα και ιστορικά αυτά χαλάσματα μεταμορφώνονται σ΄ένα σούπερ open-air bar στη μέση του πουθενά. Ανάμεσα στους μισογκρεμισμένους τοίχους με τους κρυφούς φωτισμούς και τις μυστηριακές διακοσμήσεις το dec παίζει δυνατά. Για να ξέρετε, εδώ δίνει ραντεβού όλο το νησί και μάλιστα υπάρχει και ειδικό mini bus από το λιμάνι μέχρι τις μικρές ώρες.  Τα απομεινάρια ενός μεσαιωνικού πύργου στην κορυφή του λόφου
  2. “Το μουσείο των Ελεφάντων”. Ω ναι. Κάποτε στην Τήλο έζησαν οι τελευταίοι ελέφαντες της Ευρώπης. Και μάλιστα ελέφαντες-νάνοι με ύψος 1,5 μ. περίπου. Το Παλαιοντολογικό Μουσείο, λιλιπούτειο και αυτό, πιστοποιεί την ύπαρξη τους και εξηγεί, με κάποια θλιβερότητα, πώς απομονώθηκαν εδώ. Ευρήματα 40 οστών, που βρέθηκαν στο σπήλαιο Χαρκαδιό το 1971.  Το Μουσείο βρίσκεται στον βασικό οικισμό του νησιού, το Μεγάλο Χωριό, (όχι και τόσο Μεγάλο) σχεδόν απέναντι από Δημαρχείο. Αν το βρείτε κλειστό βάλτε μια φωνή, η υπεύθυνη θα έρθει και εκτός ωραρίου.
  3. Η δροσιά στο παλαιάς κοπής λιμανάκι του Άγιου Αντώνη. Απέχει κάμποσο από τα υπόλοιπα σποτ, παρ’ αυτά ο κόσμος έχει έναν σημαντικό λόγο να το επισκέπτεται. Όχι δεν είναι το γραφικό ταβερνάκι με το σπεσιαλιτέ γαριδάκι. Ούτε τα ψαροκάϊκα που απλώνουν ξέπλεκα τα δίχτυα τους στην προκυμαία. Άλλο είναι. Λέγεται ότι η θερμοκρασία εδώ είναι πάντα 10 βαθμούς πιο κάτω από όσο στο υπόλοιπο νησί. Δεν πρόκειται για φήμες. Ερευνήσαμε και μιλάμε με ακράδαντα στοιχεία. Ζακέτα να πάρεις.
  4. Το πανηγύρι της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα. Δεν μοιάζει με τα άλλα αιγαιοπελαγίτικα.  Τριήμερο και Τρικούβερτο συγκεντρώνει κόσμο απ΄όλα τα Δωδεκάνησα. Μέσα στην ιστορική μονή. Ο πάτερ Μανώλης, άφηνε τους επισκέπτες να κοιμηθούν στα κελιά. 25 έως τις 27 ΙουλίουΤο πέτρινο μοναστήρι με τα βοτσαλωτά δάπεδα, τις παλιές τοιχογραφίες και τα πανύψηλα δέντρα βρίσκεται στο τέρμα του μοναδικού ασφαλτόδρομου που διασχίζει το νησί. Κρεμασμένο σε μια άγρια βραχώδη αγκαλιά, ατενίζει το απέραντο γαλάζιο σαν μοναχικός φρουρός στο τέλος του πουθενά. Το παράδοξο σ’ αυτό το απόμακρο μέρος είναι οι κάτοικοί του: ελάφια, παγόνια, κότες, γάτες, πουλιά, τόσο εξοικειωμένα με τον κόσμο.. Με ή χωρίς γλέντι στους πάγκους κάτω από τα πλατάνια θα σας σερβίρουν την πιο αγνή, απλή κι ανεπιτήδευτη κουζίνα: κόσμο από όλα τα Δωδεκάνησα.
  5. Οι ριπίτερς. Φήμες λένε ότι σε κανένα άλλο νησί δεν υπάρχουν τόσοι  επαναλαμβανόμενοι ταξιδιώτες. Βρετανοί, Γερμανοί, Βέλγοι πιστοί στο ραντεβού τους στην Τήλο επί 30 χρόνια, περπάτησαν όλα τα μονοπάτια, είδαν τα πιτσιρίκια της Τήλου να μεγαλώνουν και να κάνουν δικά τους παιδιά. Τους λένε πια φίλους, όχι επισκέπτες.
  6. Η πράσινη . Όσο το κοινό της Τήλου μεγαλώνει, τόσο μικραίνει το οικολογικό της αποτύπωμα. Η μικρή Τήλος κρύβει ένα μεγάλο πάθος για το περιβάλλον.  Βραβεύτηκε της για το πρωτοποριακό πρόγραμμα οικολογικής πολιτικής και

Σε ρόλο Χώρας το Μεγάλο Χωριό. Δεν είναι και τόσο μεγάλο, όμως δίνει αυτήν αίσθηση μια και τα σοκάκια του, οι αιγαιοπελαγίτικες αυλές και τα ασβεστωμένα εκκλησάκια του, κάνουν τον επισκέπτη να χαθεί.

INFO

Καλαμαράκια στον «Κρητικό» στα Λιβάδια.

Βραδινό ποτάκι στο «Ινώ»,

Αστακομακαρονάδα στο «Μιχάλη».

Ύπνος και πρωινό από τα χέρια της Δικαίας στο μπαλκόνι του «Ilidi Rock»

Πολλές είναι οι ώρες για να φτάσεις από την Αθήνα ως την Τήλο δια θαλάσσης. Εναλλακτικά, από την Ρόδο ή την Κω, η απόσταση μειώνεται στις 2 ώρες. Μην ανησυχείς. Η πρώτη βουτιά στο ήρεμο λιμανάκι, τα Λιβάδια, και οι φούξια βουκαμβίλιες αυτομάτως θα μηδενίσουν τα κοντέρ.

Leave a Reply
Your email address will not be published. *

Click on the background to close