Ανάφη: Άγονη γραμμή εκ πεποιθήσεως

Της ακομπλεξάριστης χαλαρότητας και της ασβεστωμένου φράχτη , η μακρινή Ανάφη είναι πολύ κοντά στο καλοκαιρινό ιδανικό.

Στις οκνές ώρες της θερινής ραστώνης, κάπου εκεί στα αλατισμένα λευκώματα, θα διαβάσεις ότι -σύμφωνα με  τις  πηγές- η γη που πατάς ή «ανεφάνη εν μέσω καταιγίδος σώνοντας τους Αργοναύτες» ή «είναι αν-όφις, χωρίς φίδια». Τασσόμεθα ξεκάθαρα υπέρ του πρώτου. Σαν… άλλοι Αργοναύτες νιώθαμε και οι ταξιδιώτες με προορισμό την Ανάφη μέχρι την προηγούμενη δεκαετία, μιας και το Ρομίλντα έπλεε χωρίς τελειωμό σ’ένα ειδυλλιακό νανούρισμα.  Όταν τελικά στο βάθος του Αιγαίου αχνοπρόβαλε πια (βλ. αναφαινόταν) το ποθητό κυκλαδονήσι, μάζευες άρων- άρων τη μπιρίμπα και τα μπαγκάζια και με φανερή συγκίνηση σου ρχόταν να φωνάξεις: Land Ho!

Στις μέρες μας δεν έχει τέτοιου είδους προσομοιώσεις. Πριν καν το μαγουλάκι σου νοτίσει λίγο Αιγαίο, σε μόλις δέκα ωρίτσες, το Πρέβελη σ΄εχει κατεβάσει στο λιλιπούτειο λιμανάκι του Άη Νικόλα. Στη μπουκαπόρτα να στέκεστε σύνολο 50 άτομα όλοι κι όλοι. Καλύτερα, γιατί το καφενεδάκι για την πρώτη μπιρίτσα και τον ρπωτο μεζεί δεν θα σας χωρούσε όλους. Ούτως ή άλλως, η Ανάφη δεν είναι για τις μάζες.  Είναι, όμως, για τους ρομαντικούς. Άλλοι δόκιμοι όροι: νεομποέμ και χίπστερ. Με λίγα λόγια η κουλτουρα της Ανάφης έχει αυτό που λέμε χαλαρότητα και «ανοιχτότητα» και ομορφιά.  

 Ψηλά η Χώρα. Κατάλευκη. Αστράφτουν τα αναφιώτικα σπίτια με τις παστρικές αυλές. Είναι εξίσου γραφικά με εκείνα της Πλάκας. Απλώς εδώ λάμπουν κάτω από τον αιγαιπελαγίτικο ήλιο. Λίγοι μάστορες, από τους όριτζιναλ έχουν να πουν ιστορίες για την διάσημη αυτή τεχνική και κρατούν προφορικά την παράδοση. Πιο ψηλά ακόμη, είναι τα ερείπια του κάστρου, λειψή μνήμη της γαληνοτάτης και φράγκικης κυριαρχίας. Τριγύρω βουκαμβίλιες και καμαροσκέπαστα ξωκλήσια παντού σπαρμένα στην ύπαιθρο. Και πιο πέρα  ο κυκλαδίτικος αγρός μιας και το νησί δηλώνει αυτάρκες και μπορεί να εξασφαλίσει στους κατοίκους του τα λαχανικά τους.

Η Ανάφη ανήκει στους προορισμούς που έχουν σταθερό  και φανατικότατο κοινό αλλα και η ίδια είναι διαχρονική. Για παράδειγμα, έχει χρόνια ολόκληρα τα ίδια ταβερνάκια.  Και την ίδια ιεροτελεστία: φαγητό, ποτό, νότες, μπουζουκι και χορός μέχρι το πρωί. Στη διασκέδαη η  Ανάφη είναι after. Για φουλ συμμετοχή βάλτε ξυπνητήρι μετά τις 2:00 π.μ.  

Η Χώρα με το λιμάνι ενώνεται μέσω ενός ανηφορικού πεζόδρομου. Δεν υπάρχει και πολλή ασφαλτος στην Ανάφη. Έχει, όμως, ένα καθαρό δίκτυο 6 μονοπατιών που το συνολικό του μήκος ξεπερνά τα 30 χλμ. 

Χιλιοπερπατημένο είναι  το μονοπάτι για το Μοναστήρι της Παναγιάς της Καλαμιώτισσας στην Χερσόνησο Κάλαμος. Από κάτω μέχρι πάνω δεν θα είναι πάνω από μία ώρα. Ξεκίνα απόγευμα για να σε πιάσει το βράδυ και να περάσεις την νύχτα εκεί που μάλλο θα είναι από τις πιο όμορφες αιγιοπελαγίτηκες αμπειρίες σου. Απ΄αυτές που έχουν αστέρια, παρέα και που δεν περιγράφονται με λόγια.  Το ξημέρωμα να α σε βρει στο καμπαναριό με θέα σ΄όλο τον ουρανό και σ΄όλο το Αιγαίο. Πατάς στην κορυφή του μονόλιθου της Ανάφης.  Είναι, λένε «ο δεύτερος μεγαλύτερος της Μεσογείου, αλλά θα γίνει ο πρώτος της καρδιάς σου».

Παραλίες

Το νησί δεν έχει πολλές παραλίες, όμως, έχει ίσως μία από τις θρυλικότερες των Κυκλάδων και, ίσως, με το πιο φανατικό και επαναλαμβανόμενο κοινό. Δεν είναι άλλη από την παραλία του Ρούκουνα που είναι παραδοσιακό κεκτημένο όσων κάνουν ελεύθερων camping και  γυμνισμό.  Η αλήθεια εναι ότι η ατμόσφαιρα, εμποτισμένη με καλά vibes, έλκει πολύ κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μαζί με τον Κάλαμο, ανήκει στη Natura. Ακριβώς από πάνω, είναι η ταβέρνα της Παπαδιάς με όλα τα καλούδια.  Αλλιώς βαρκούλα. Πιο κοντά στην Χώρα είναι το Κλεισίδι με τη χρυσαφένια αμμουδιά και κρυστάλλινα νερά. Ευτυχώς ένα όμορφο χαλαρό all day καφέ, σε funky χρώματα, ιδανικό για παρτίδες τάβλι παρέχει όλα τα απαραίτητα.  

Που να μείνεις

Ουσιαστικά ο οικισμός της Ανάφης είναι ένας: Η Χώρα. Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι μένοντας εδώ απολαμβάνεις κάθε μέρα τα αναφιώτικα σοκάκια και την απρόσκοπτη θέα στο Αιγαίο. Το υπόλοιπο νησί έχει λιγοστά σπίτια αλλά υπάρχου ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πάνω από το Κλεισίδι υπάρχουν δωμάτια, αν βέβαια έχετε όρεξη να δισχίζετε το μονοπάτι.  Και κάτω στο λιμάνι όμως προσφέρονται κάποια δωμάτια. Τα καταλύματα είναι μίνιμαλ.

Γεύση

Οι Αναφιώτες είναι περήφανοι για την κάπαρή που φυτρώνει στο νησί. Πολύ ψάρι, το ίδιο που σερβίρουν και στην διπλανή Σαντορίνη, καθώς αποτελεί μόνιμη αγορά των ψαράδων της Ανάφης. Ντόπια κρέατα και τυριά επίσης είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κουζίνας , που μαζί με τα μποστάνια που καλύπτουν τις αναγκές του νησιού σε λαχανικά, οι γεύσεις απογειώνονται.     

Leave a Reply
Your email address will not be published. *

Click on the background to close